Tumpik
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
Yvet!!
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
Het uiten van liefde op een dag als vandaag.
from Facebook via IFTTT
0 notes
arsvivendaan · 2 years ago
Text
De Stagiaire: 3. ‘Rekwisieten?!’ De stagiaire keek me met geschrokken ogen aan en liet luid zijn bestek vallen. We dronken lauwe koffie en aten slap brood. De tafel beladen met hummus, avocado’s en lege pakken melk. De dikke geluidsman nam gretig het laatste ei en de lange belichter staarde hem smerig na. Ik knikte. ‘De rekwisieten worden jouw verantwoordelijkheid.’ Ik kon zien dat de stagaire dat laatste woord extreem eng vond. ‘Maar...’ ‘We gaan twee weken repeteren,’ vervolgde ik ongestoord. ‘Het decor staat, het licht is gesteld en de zaal is uitgeruist. Buiten de rekwisieten is er voor jou niks meer te doen. Je mag ook twee weken vrij zijn, naar huis als je dat wil?’ Ik keek hem streng aan, de belichter en geluidsman stopten met dollen en keken met volle mond naar de gespannen stagiaire. Even was het stil. Heel stil. De stagiaire dacht diep na. Hij slikte. ‘Nee,’ zei hij resoluut. ‘Ik zal de rekwisieten doen.’ We haalden gezamenlijk onopgemerkt opgelucht adem en terwijl de stagiaire even niet keek kreeg ik een knipoog van de belichter. Zoemende parren pisten fel bakken licht. De oude acteur schraapte luid zijn keel. Het geritsel van veel te dikke scripts flutterde langs het decor. ‘Daan, beginpositie alsjeblieft.’ Vroeg de regisseur beleefd. ‘Trek vijf op merk twee en voordoek dicht,’ riep ik richting de lange belichter. Hij kriebelde de toekomst op een blaadje en tikte wat nummers op zijn lichtcomputer. ‘We hebben in deze studio nu geen trekken maar wil jij het voordoek op rails dicht doen?’ Vroeg ik de stagiaire. De repetitie begon. De acteurs vlogen de eerste drie scene’s van de klassieker ongenadig te lijf. Rauw, oerlijk en enorm vers. De grote ogen van de stagiaire vlogen van de kees naar het achterfond. Dit. was. toneel. ‘Heel goed!’ Onderbrak de regisseur trots. ‘Daan, ik zou hier graag de glazen wijn willen zien, de personages moeten meer dronken ogen, losser, opkomst van de jonge actrice, zij kan de glazen dan op toneel links neerzetten.’ Pennen op papier, als een schaakspel herpakten de acteurs de scene. De jonge actrice huppelde vrolijk op me af. ‘Hoi,’ zei ze stralend. Ik knikte naar de stagiaire. Hij waggelde onhandig met een dienblad peperdure glazen, gevuld met zwartebessensap, en gaf deze voorzichtig aan de jonge actrice. ‘Dankjewel,’ knipoogde ze. De stagiaire werd net zo rood als de inhoud van de inhoud van de glazen. Ogen naar de grond. De jonge actrice zette vervolgens sierlijk het dienblad neer en bedrad opnieuw de scene. ‘Nee,’ schudde de regisseur voorzichtig. ‘Er moet een tijdsprong in deze overgang zitten. Een snelverkleding voor de jonge actrice en een andere muts voor de oude acteur.’ De scene werd herpakt, de stagiaire pakte uiterst geconcentreerd en uitgestoken tong het dienblad en verdween weer naar het zijtoneel. ‘De kleedster is nog op vakantie, ze is er morgen pas’ zei ik verbaast tegen de regisseur. ‘Alles voor de kunst!’ Riep hij fel. ‘Iemand moet haar tóch helpen omkleden.’ De jonge actrice stond klaar in de poot, haar shirt lag al over de stoel. ‘Voor tijdelijk vandaag,’ de regisseur hief zijn vinger hoog in de lucht. ‘De stagiaire!’ Riep hij bombastisch. Het geluid van duizend schermen in de derde coulisse.
from Facebook via IFTTT
0 notes